Hé juffie, vertel nog eens van die gozer die op die zee sloeg! Als kind lag ik met een zaklamp onder mijn dekbed te lezen. Een van mijn favoriete boeken was Alleen op de wereld. Ik moest zelfs huilen toen het aapje Joli-Cœur stierf en Rémi helemaal alleen achterbleef. Wat vond ik dat een zielig en prachtig verhaal. Ik kon niet stoppen met lezen.
Deel dit artikel
Ik denk dat iedereen wel herinneringen heeft aan verhalen die je hebben geraakt. Zoals de keren dat je moeder je voorlas voor het slapengaan, of de verhalen bij het kampvuur, of wanneer opa over vroeger vertelde. Verhalen horen bij alle mensen, alle tijden en culturen. De mythen, sagen en legenden die we vandaag de dag kennen, zijn eeuwen geleden ontstaan uit mondelinge overlevering. In culturen met een rijke verteltraditie, zoals in Afrika, worden verhalen nog steeds van generatie op generatie doorgegeven. Wat belangrijk is om te onthouden, leeft voort in een verhaal.
Ook de Bijbel staat vol met verhalen. Jezus zelf gebruikte verhalen om zijn boodschap over te brengen. In Deuteronomium 6:1-9 lezen we hoe belangrijk het is om Gods waarheden in te prenten. Vertellen is een opdracht van God: Zijn Woord moet worden doorgegeven. Daarom is het zo waardevol om kinderen de verhalen uit de Bijbel te vertellen. Verhalen zijn een krachtig middel om God dichtbij te brengen – bij kinderen én volwassenen – op een manier die bij hen past en in woorden die zij begrijpen.
Verhalen vertellen is een avontuur
Ik zat nog maar net een week op de Pabo toen ik mijn eerste stageschool kreeg toegewezen. Samen met twee medestudenten uit mijn klas ging ik er naartoe. Ik vond het ontzettend spannend en hoopte dat ik in een van de lagere groepen zou beginnen. Een van ons was wat kleiner van stuk, en de directeur zei tegen haar:
“Ga jij maar naar de kleuters.”
De andere student werd in groep zes geplaatst, en ik mocht met de directeur mee naar groep acht.
Oh, help, dacht ik terwijl ik met hem meeliep. Ik voelde me klein en onervaren naast hem, want het was een boom van een kerel.
Na die eerste ochtend, waarin ik alleen maar hoefde te observeren, vroeg hij aan me: “Wat wil je volgende keer doen?”
“Ik wil een verhaal vertellen en ik wil wel een muziekles geven,” zei ik.
Ik had altijd veel met muziek gedaan en dat leek mij leuk.
“Muzieklessen geven doen we eigenlijk pas het tweede jaar,” zei de directeur.
Omdat ik nog nooit eerder een verhaal had verteld, koos ik het verhaal van Noach, want dat kende ik goed. Een week later stond ik gespannen voor de groep. Dertig kinderen keken naar me. Ik vertelde dat Noach de ark in ging met zijn familie en dat hij duiven in de ark liet en er ook weer uit liet toen het water zakte. Ik vertelde dat de duif eerst weer terugkwam met een takje en daarna wegbleef. In drie minuten was ik klaar met mijn verhaal!
Ik vond het niet echt een succes.
Daarna gaf ik mijn muziekles, die verliep geweldig. Het eerste wat de directeur tegen me zei bij de nabespreking, was: “Karin, jij gaat een hele goede lerares worden.” Hij zei niet: “Karin, je hebt maar drie minuten verteld, je verhaal was veel te kort.” De kracht van woorden, mensen – ik ben het nooit vergeten. Toen gaf hij me feedback. Hij vertelde me hoe je dingen kunt beschrijven en hoe je kunt vertellen vanuit een ander perspectief. Dat was mijn eerste ervaring met vertellen. Vertellen leer je niet uit een boek: je leert het alleen door het te doen.
Een paar weken later mocht ik op een multiculturele stageschool in hartje Rotterdam een Bijbelverhaal vertellen aan groep vijf. Ik vertelde over Mozes: hoe hij het volk door de Rode Zee leidde, hoe het water spleet en hoe God hen veilig aan de overkant bracht. De klas luisterde ademloos naar het verhaal.
Een week later, toen ik weer les kwam geven op die school, rende er een jongen enthousiast naar mij toe en zei: “Hé juffie, vertel nog eens van die gozer die op die zee sloeg!” Hij had er de hele week over nagedacht en wilde zo graag nog meer van God horen! Dat is wat verhalen kunnen doen...
Ik wil de verhalen van het verleden vertellen en hun diepe betekenis onthullen. Wat ons uit overlevering is doorgegeven, van vader op zoon, mogen we onze kinderen niet onthouden. Aan de nieuwe generatie geven we door wat de Heer groot heeft gemaakt: zijn krachtige daden, zijn wonderbaarlijk ingrijpen.
Ook is het heel belangrijk dat wij onze eigen verhalen die we met God hebben meegemaakt aan onze kinderen vertellen. Hoe God je de weg heeft gewezen, welke wonderen je mocht meemaken, hoe Hij sprak toen je het moeilijk had. Jouw levenslessen voor anderen.
Tip: Schrijf de verhalen, de wonderen, de uitdagingen die je met God hebt beleefd op. Verzamel ze om ze door te geven aan je kinderen, je kleinkinderen en alle kinderen die op je pad komen.
Succes ermee!
Karin Koornstra
Een bruiloft dreigt een schande te worden waar de gasten nog lang over zullen napraten. Jezus geeft de bedienden een bijzondere opdracht die alles zal veranderen. Genoeg om over na te praten.
-500x500.jpg%3Fv%3D2025-11-04T09%253A25%253A08.665Z&w=2560&q=70)
